Zou u als ‘statushouder’ blijven werken?

door Henrie Kamps
2 minuten lezen

Vorige week ontstond er nogal wat ophef over een artikel in de media dat in Utrecht statushouders ‘massaal’ ontslag hadden genomen nadat ze eenmaal een woning hadden toegewezen gekregen. Gedurende de dagen daarna bleek deze berichtgeving onjuist. Maar toch….

Nu even de gewetensvraag; gebaseerd op eigen ervaring. Althans ervaring met statushouders…

Probeer u even voor te stellen, ik begrijp dat dit erg lastig is als u uw hele leven al in Nederland woont, maar toch! Probeer het gewoon even…

Omdat de pleuris uitbreekt in ons ‘gave’ landje moet u vluchten naar het buitenland. Niet zo maar vluchten; nee hoor! U krijgt, door de omstandigheden, niet eens de tijd om een koffertje met kleren in te pakken of verliest het koffertje onderweg. Het flikkert in de zee want die moet u eerst overwinnen om een kleine kans te maken in een ‘veilig’ land aan te komen.

Via een ‘vlucht’route, vol onmenselijke situaties en barre ontberingen, bereikt u via/via/via een welvarend land, maar zelfs daar ligt u een tijdje in de regen te wachten op uw inschrijving. Daarna volgt het lange wachten, maar ondertussen heeft u wel een baantje gevonden. Via/via mag u de toiletten schoonmaken in een verzorgingshuis.

Dat is weliswaar heel wat anders dan uw baan in het land dat u moest ontvluchten; daar was u receptioniste in het ziekenhuis. Niet echt de beste baan, want u was jaren naar de universiteit gegaan in uw vaderland. Maar toch…

Dan… krijgt u na al dat gedoe en het lange wachten, het vele verhuizen, alle angsten een huis aangeboden in het ‘veilige’ land en weet u inmiddels, van ‘anderen’, dat u zonder de toiletten schoon te maken eindelijk ‘iets’ van een rustig bestaan kunt hebben; ondanks alle omstandigheden en de mensen die u in uw vaderland moest achterlaten…

Zijn er nog steeds Nederlanders die dat niet begrijpen?

Ga dan een weekje toiletten schoonmaken, op vrijwillige basis, in ter Apel!

Succes!!

Zet ons op je mobiel !

Klik hier
×
Zet notificaties aan OK Nee liever niet