De waarheid over uit huis geplaatste kinderen?

door Henrie Kamps
2 minuten lezen

Het is een van de meest schrijnende schandalen die ons land teisteren. Niet het feit dat op last van de rechters kinderen soms uit huis geplaatst moeten worden, maar vooral óf dat in een relatief groot gevallen wel terecht is geweest en of en hoe de overheid dat gaat repareren.

En of ouders, hoe beperkt ook door hun onderlinge of persoonlijke problemen, niet in alle gevallen recht hadden op professionele juridische ondersteuning.

Maar vooral hoe het leven van een groot aantal kinderen (gezinnen) voor altijd is beschadigd, bepaald, bestempeld door een falende overheidsinstantie; zoals de Belastingdienst.

Vandaag wordt het nieuws beheerst door de frustraties van onderzoekers die worden tegengewerkt bij hun voornemen om een onafhankelijk onderzoek in te stellen. Daar is de rechterlijke macht niet bepaald enthousiast over.

Stel je eens voor dat er kinderen uit huis zijn geplaatst, omdat de overheid (in veel gevallen de Belastingdienst) ze onterecht op een ‘zwarte’ lijst hebben gezet, aangemerkt zijn als fraudeur.

Ik zat een tijdje geleden bij mijn kapper en werd geknipt door een kapster op leeftijd die tegen mij zei: “Ik zeg altijd maar zo, er zal dan toch wel iets aan de hand zijn, want ons overkomt dat echt niet!”

Tja, als een gewone kapster van iets boven de 60 (schat ik in) al zo denkt en praat, dan snappen we wel dat ons land steeds verder afzakt. Toch?

En ook die mevrouw gaat over een tijdje weer gewoon stemmen, omdat ze het onrecht pas erkent als het een eigen kind of kleinkind overkomt. Als het aan de eigen voordeur staat…

klik hier voor artikel in het AD

Zet ons op je mobiel !

Klik hier
×
Zet notificaties aan OK Nee liever niet